สายฝนกับความรัก

หยดฝนเม็ดแรกจากก้อนเมฆขุ่นร่วงหล่นแตะผิวพื้นดิน มันเป็นเหมือนระฆังสัญญาณที่บ่งบอกถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่ เหล่าเมล็ดพืชน้อยๆ ที่หลับใหลอยู่ใต้พื้นดิน ถูกปลุกขึ้นจากเสียงระฆังสายฝนนับล้านๆ เม็ดที่ระดมเคาะหน้าประตูบ้าน หลังจากนี้อีกไม่นานพวกเมล็ดพันธุ์เล็กๆ เหล่านั้นก็จะแทงยอดโผล่ผิวพื้นดิน ขึ้นไปรับไออุ่นของแสงแดดสลับกับความชุ่มชื้นของละอองฝน เปรียบได้ดั่ง ไออุ่นจากอ้อมกอดพ่อและความชุ่มชื้นจากไออกแม่ ส่วนกล้าไม้ที่ตื่นขึ้นมาเมื่อต้นฝนที่แล้ว ก็พร้อมที่จะเบ่งยอดให้สูงขึ้นกว่าเดิม เหมือนอยากที่จะลิ้มรสชาติและความสดชื่นของหยาดน้ำใสก่อนใครๆ
รอยยิ้มแรกจากดวงตาของเธอที่ฉาบฉายลงบนผิวใจ เป็นเหมือนกลองสัญญาณที่บ่งบอกถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ใจช้ำๆ ที่หลับใหลมานานแสนนานถูกปลุกขึ้นมา จากเสียงกลองของรอยยิ้มนั้น เสียงสดใสที่ไม่ได้ยินแต่รับรู้ได้ด้วยความรู้สึก รัวเร็วเท่าจังหวะหัวใจเต้น หลังจากนี้อีกไม่นานหัวใจจะผลิยอดอ่อนของความรักไปรับไออุ่นจากรอยยิ้มและความชุ่มชื้นจากแววตาคู่นั้น และพร้อมที่จะผลิเบ่งพุ่มรักให้ฟูฟ่องกว่าเดิมเพื่อที่จะเก็บหยาดยิ้มของเธอผู้นั้นไว้คนเดียว

เมื่อฝนเม็ดแรกจากฟากฟ้าร่วงหล่นแตะผิวพื้นดิน เราจะเห็นภาพเก่าๆ ที่ถูกปัดฝุ่นจากฤดูร้อนก่อน ภาพเดิมๆ ที่บ่งบอกว่าชีวิตของเราได้ดำเนินมาครบรอบปี สัมผัสฝนเม็ดแรกในฤดูฝนแตกต่างจากไออุ่นแรกในฤดูร้อนหรือสายลมแรกในฤดูหนาว มันนำพาเศษเสี้ยวชีวิตและความทรงจำเก่าๆ มาด้วย ความทรงจำที่แม้คนที่ใจแข็งที่สุดก็อาจจะนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียวได้นานสองนาน
เมื่อรอยยิ้มแรกจากดวงตาของเธอที่ฉาบฉายลงบนผิวใจ ภาพความทรงจำเก่าๆ จะถูกเก็บไว้ในกรุใจ ความทรงจำเก่าๆ ที่หยุดนิ่ง เนิ่นนานเสียจนจำไม่ได้ว่าชีวิตได้เดินทางมาไกลแค่ไหน ความทรงจำเก่าๆ ที่ทำให้ลืมวันเวลาอุ่นอวลในฤดูร้อน ลืมคืนค่ำเย็นย่ำในฤดูหนาว รอยยิ้มนั้นกำลังจะนำพาความทรงจำใหม่ๆ มาให้ใจ ความทรงจำที่อาจจะอยู่ติดเป็นภาพฝันไปทั้งชีวิต ความทรงจำใหม่ที่คิดถึงมันเมื่อไหร่ก็ยิ้มออกมาได้ทุกครั้งไป
สายฝนมักจะพาความรักที่อ่อนโยนมาด้วยทุกครั้ง ความรักที่เท่าเทียมกันให้กับทุกชีวิตบนโลกกว้างใบนี้ ใครจะได้มากได้น้อยสุดแต่ว่าจะเปิดฝาใจรองรับมันได้เท่าไหร่ ความรักที่มีมากพอให้กับทุกสิ่ง มากจนล้น เราทุกคนคงเคยสนุกกับการออกไปวิ่งเล่นกลางสายฝน หัวเราะเสียงดังแข่งกับเสียงฟ้า วิ่งไล่จับกันบนสนามโดยไม่สนใจว่าใครเป็นใคร และลื้นล้มบนพื้นหญ้านุ่มๆ ที่ชุ่มไปด้วยน้ำ หรือแม้แต่การออกไปร้องไห้กลางสายฝน ให้สายฝนช่วยซ่อนคราบน้ำตาและชำระล้างความอ่อนแอในช่วงเวลานั้น ความเย็นจากหยาดน้ำเป็นเหมือนยาที่รักษาความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในจิตใจ เมื่อหยดน้ำตาละลายไปพร้อมกับสายฝนหมดแล้ว เราก็จะกลับอาบน้ำ ใส่เสื้อผ้าอุ่นๆ แล้วไปนอนหนุนตักแม่ สายฝนทำให้เรารู้ว่าตักของคนที่รักเรามันอบอุ่นแค่ไหน
ความรักมักจะนำพาหยาดน้ำใจที่อบอุ่นมาด้วยทุกครั้ง เป็นหยดน้ำใสที่ไม่มีวันหมด หยาดชะโลมให้กับทุกๆ ชีวิตที่ต้องการอย่างไม่มีข้อแม้ เวลาเรารักใครซักคน ความรักมักจะมีมากล้นจนสามารถเผื่อแผ่ให้กับสรรพสิ่งรอบตัว ต้นไม้ที่ปลูกตอนที่เรามีความรักมักจะงอกงามดี เขียวขจี สดใส สัตว์เลี้ยงที่เลี้ยงตอนที่มีความรัก มักร่างเริง แข็งแรง มีความสุข ความรักสามารถแผ่ออกไปถึงผู้คนรอบตัวได้ ในที่ที่ตามองเห็น หูได้ยิน จมูกได้กลิ่น กายได้สัมผัส ความรักรอบๆ ตัวมันทำให้เรารู้ว่าชีวิตเล็กๆ ของเรามีค่าแค่ไหนบนโลกกว้างใหญ่ใบนี้

สายฝนมันก็เหมือนความรักที่ตกลงบนพื้นดิน สัญญาณที่บอกถึงการเจริญเติบโต เต็มไปด้วยชีวิต ความหวังและความชุ่มชื้น หยดฝนจะปลุกทุกชีวิตจากการหลับใหลในฤดูหนาวและล้างคราบฝุ่นในฤดูร้อนออกจากเปลือกใบ ประคองทุกชีวิตบนโลกให้เติบใหญ่ต่อไป
ความรักมันก็เหมือนกับหยาดฝนที่ตกลงบนพื้นใจ สัญญาณที่บ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงในชีวิต เต็มไปด้วยไออุ่น ความฝันและความชุ่มชื้น ความรักจะละลายใจที่แช่อยู่ในก้อนน้ำแข็งจากฤดูหนาว และชำระล้างคราบฝุ่นมัวจากฤดูร้อน ประคองให้ชีวิตเล็กๆ ของเราเดินไปตามถนนแห่งความสุขได้อย่างมาดมั่นตลอดไป