ท่ามกลางความอ้างว้าง
ฉันไม่สามารถรับรู้ได้ในความเป็นไปของตั้ว
และไม่ว่า วันวาน วันนี้ วันพรุ่งนี้ หรือตลอดไป..
ฉันจะยังคงรอคอยการมาของตั้วอย่างไร้กำหนด.. ไร้แม้กระทั่งจุดหมายปลายทาง
วันเวลาที่หมุนวนผ่านเวียน ส่วนลึกในใจ มีแต่เขา..
ตอนนี้ ทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่าง มันขึ้นอยู่กับใจของตั้วแล้ว
ว่าตั้วจะให้อภัยกับการกระทำที่ไม่ฉลาดของฉันได้มากน้อยเพียงใด
ฉันเหนื่อยนัก.. กับการวิ่งตามหาเขา
แต่ถ้าให้ฉันอยู่เฉยๆ โดยที่ไม่ทำอะไรเลย.. นั่นอาจทำให้ฉันทรมานเสียยิ่งกว่า
ฉันเพียงอยากขอโทษ! ที่ทำตัวไม่ได้เรื่อง
ไม่เคยแสดงออกถึงความรู้สึกที่มีต่อเขาเลยสักครั้ง
ได้แต่เสียใจ ครั้งแล้ว ครั้งเล่า..ห่างหาย.. เหมือนตายจากกัน
ตั้วจำฉันให้ได้นะ ฉันมาขอโทษ
และฉันไม่ต้องการเสียตั้ว เพราะฉันรักเกินกว่าจะทำใจให้ลืมตั้วได้
หากตั้วได้เริ่มใหม่กับใครสักคน ฉันก็ขอให้ตั้วมีความสุขมากๆ นะ
ความรักของฉัน ฉันขอแค่ตามหาตั้วให้เจอ ได้มองดูอยู่ห่างๆ
หากแม้ว่าไม่มีโอกาสได้ครอบครองดังเดิม
ฉันก็ขอคงยืนยันว่านั่นเป็นความสุขของฉันแล้ว
บาย...
|