ฉันกับคุณ....จากวันนั้นถึงวันนี้

เราสองคนแอบมีใจให้กันและกัน เมื่อไรที่ได้มีโอกาสใกล้ชิดกัน ฉันจะรู้สึกอบอุ่นและมีกำลังใจเสมอ เขาก็ดูมีความสุขสดชื่น หน้าตาดูมีชีวิตชีวา วันเวลาผ่านไป เรามีเหตุให้ต้องจากกันต่างคนต่างไป ความรู้สึกที่ดีก็ยังมีให้กันอยู่ กาลเวลาทำให้ฉันค่อยๆลืมเขาไป ฉันมีคนใหม่มาแทนที่เขา ทำให้ฉันลืมเขาได้ไม่อยาก หลายปีแล้วซินะที่เราไม่ได้ติดต่อกันเลย เขาจะเป็นอย่างไรฉันไม่ได้ใส่ใจเลย ฉันคิดแต่เพียงว่าเขาก็คงมีคนใหม่และลืมฉันได้เหมือนกัน แต่ฉันรู้ข่าวจากเพื่อนว่าเขาติดตามข่าวคราวของฉันมาตลอด เขายังไม่ลืมฉัน เขาคิดถึงฉันมาตลอด ถึงแม้เขามีครอบครัวแล้ว เขาก็ยังคิดถึงฉันเสมอ โธ่ที่รัก... ถ้าฉันรู้ว่าเขายังคิดถึงฉัน ฉันก็คงต้องแบ่งใจคิดถึงเขาบ้าง แต่นี่หลังจากที่เราจากกันครั้งนั้น ฉันลืมเขาได้ลงคอ ฉันต้องขอโทษเขาด้วยที่ไม่ได้คิดถึงเขาเลย ต่อไปนี้ฉันจะคิดถึงเขาบ้างเพื่อความเป็นธรรม ขอบคุณนะที่รักที่ยังคิดถึงฉันอยู่เสมอ