เผลอไปเพราะใจอ่อนแอ

ในฐานะของคนธรรมดาคนหนึ่งเราจึงไม่อาจยึดมั่นในสิ่งที่เชื่อได้ตลอดเวลา ทำให้มีบ้างที่เราต่างหวั่นใหวไปกับสิ่งแวดล้อม แต่ไม่ใช่เพราะมีใครที่ดีกว่าเพียงแต่นาทีนั้น "เราแค่อ่อนแอ" แค่อ่อนแอเท่านั้นแต่ไม่ได้หมดรักกัน
เวลาที่คนรักทำผิดไม่ว่านอกกายหรือนอกใจ "ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงทนไม่ได้ หากคนรักหักหลัง แค่คิดก็ผิดเกินให้อภัย" เป็นเพราะตอนนั้นฉันลืมคิดไปว่าคนรักก็คือคนธรรมดาคนหนึ่งที่มีทั้งความหนักแน่นและหวั่นใหว และในวันที่หัวใจอ่อนแอใครก็ทำผิดได้ทั้งนั้น ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวฉันเอง
วันนี้ฉันเข้าใจแล้ว
ว่าอาการเผลอใจไปพักพิงคนอื่นที่เข้ามา
ในเวลาที่เราต้องการที่พึ่ง มันคือธรรมชาติของคน
ในวันที่ฉันเผลอคิดไปว่า
อาจมีใครบางคนที่ดีกว่าเธอ :