ทำไมเศร้า..มากขนาดนี้

วันที่ 12/7/51 มันเป็นวันที่ผมเศร้ามากและเสียใจมาก..จนเกินจะรับได้..วันนี้เป็นวันที่คนที่ผมรักมากที่สุดเขาได้พาคนอื่นมานอนที่ห้อง..ทำไมใจผมถึงไม่นิ่งซักทีทั้งๆที่เรา..ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกันแล้วแต่ผมก็อยู่ไม่สุข..ผมต้องออกจากห้องของผม..เดินไปเรื่อยๆทั้งๆที่เพื่อนผมทุกคนไม่มีใครว่างเลยซักคน..ผมก็ได้แต่เดินไปเรื่อยๆ..ไม่มีจุดหมาย..ความเศร้า..ความเสียใจ..มันรุมเร้าเข้ามาที่ใจผมดั่งไฟแผดเผาใจผม..จนแล้วจนเหล้าเพื่อนผมก็โทรหาผมเพื่อน 1 คนเท่านั้นที่มีเวลาว่างแล้ว..เขาโทรมาถามว่าผมอยู่ไหนผมตั้งสติได้ก็บอกเขาว่าอยู่แถวนี้แหละ..เขาบอกว่ามีอะไรจะให้..ซึ่งนั่นก็คือของขวัญวันเกิดของผมนั่นเอง..ผิดกับคนที่ผมรักเขาไม่มีความรู้สึกยินดียินร้าย..หรือแม้แต่สนใจผม..เขาเป็นคนที่..มีหัวใจแต่ไร้ความรู้สึก..หลังวันเกิดผมวันที่ 8/7/51 เพียง 4 วันเท่านั้นเขาก็พาคนมานอนด้วยแล้ว..ผมจะทำไงได้..ดื่มและดื่ม..เพื่อนผมบอกว่าจงอย่าไปคิดถึงเขา..วันนี้เขามีความสุขอีก 1 เดือนเขาอาจจะเสียใจมากกว่าผมก็ได้เมื่อคนที่เขาพามานอนไปนอนกับคนอื่น..ช่างเป็นคำปลอบใจที่ผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้น..ผมไม่อยากให้เขาเสียใจหรอก..เพราะผมรู้ว่าคนที่ถูกทิ้งมันเจ็บปวดมากมายเหลือหลายเกินที่จะรับมันได้..ตอนนี้ผมถูกสิ่งเหล่านี้ทรมานใจผมอยู่..ใจของผมจงเข้มแข็งด้วยเถอะ..ผมพยายามแล้วแต่ทำไมทำไม่ได้ซักที..น้ำตาก็ช่างไหลรินเหลือเกิน..ต่อให้มันเป็นสายเลือดเขาก็ไม่รับรู้หรือสนใจผมหรอก..เพราะเขาเคยพูดไว้เสมอว่า..คนเราทุกคนมีความความเห็นแก่ตัวกันทุกคน..วันนี้ 13/7/51 เขาออกไปทำงานโดยที่ทิ้งให้แฟนเขาอยู่ที่ห้อง..ผมเศร้าเหลือเกิน..เวลาผมเห็นหน้าเขา..ผมต้องแพ้ใจตัวเอง..แพ้สายตายของเขา..การรักเขาอยู่ฝ่ายเดียวทำไมมันถึงเลวร้ายขนาดนี้..พระท่านว่าเกิดมาเป็นคู่กรรม..ไม่ว่าจะอยู่ห่างกันแค่ไหนก็มาพบมาเจอและเกิดเหตุการณ์เจ็บปวดรวดร้าวแบบนี้..คำว่าไปไม่เป็น..มันเป็นยังไงตอนนี้ผมรู้ดีแล้ว..ผมไม่รู้จะไปไหนทำอะไร..พิมพ์อะไร..สับสนไปหมด..เขาเหมือนเด็ก..ไม่สนใจไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น..ผมอยากจะบอกคุณว่า..ผมก็รักคุณเหมือนกันนะ..ทำไม่ต้องเป็นแบบนี้..ความรักของผมมันไม่มีค่าสำหรับคุณเลยใช่ไหม?..ได้โปรดหันกลับมามองผมบ้าง..ผมหักห้ามใจไม่ให้รักคุณไม่ได้..จะให้ผมทำยังไง..ในเมื่อผมรักคุณมาก..มากพอที่จะตายแทนกันได้..ผมอยากก้าวผ่านช่วงเวลาที่รักคุณไปให้ได้..แต่ตอนนี้อย่าว่าแต่จะทำได้เลยแค่หายใจมันก็ลำบากแล้ว..ผมจะทำยังไงต่อไป..ในเมื่อคุณก็ใจร้ายเหลือหล้น..ผมจะทำยังไงต่อไป..
ตุ๋ย